Bazı katkı maddeleri tabii kaynaklardan elde edilirler. Mesela soya fasulyesi ve mısırdan lesitin ede edilir ve ürünlerin kıvamını korumakta kullanılır. Benzer şekilde pancar tozu da gıda boyası olarak kullanılır.
Diğer bazı katkı maddeleri tabiatta bulunmaz ve insanlar tarafından yapılmak zorundadır. Sentetik katkı maddeleri tabii olanlara göre daha ekonomik, daha saf ve sürekli aynı kalitede olacak şekilde elde edilebilir.
Katkı maddesinin tabii veya sentetik olması onun sağlık açısından güvenilir olduğunu göstermez.

Marketlerden aldığımız veya bahçemizden topladığımız tüm gıdalar kimyasal maddelerden oluşmuşlardır. Mesela turunçgillerde bulunan vitamin C (veya askorbik asit) laboratuarlarda elde edilenle eşdeğerdir.
Aslında dünyadaki her şey karbon, hidrojen, azot, oksijen ve diğer elementlerin birleşerek bir araya gelmesiyle oluşur. Bu elementler değişik şekillerde birleşerek gıdalarda bulunan nişastalar, proteinler, yağlar, su ve diğer vitaminleri meydana getirirler (1).
Bu görüşün yanında Hiperaktif Çocukları Destekleme Grubu "Doğal" olduğu belirtilmeyen hiçbir lezzetlendiricinin kullanılmasını önermemektedir (17).
Netice olarak her ne kadar doğal olanlar daha çok tercih edilebilirse de, bu, doğal olan maddeler her zaman zararsızdır anlamına gelmez. Nitekim doğal olan mantarlar insanların ölümüne neden olabilmektedir.